Tijdens het schrijven van mijn scriptie was ik al vooruit aan het denken, wat wil ik ga doen na mijn studie?
Full time werken? Nja liever niet, dat kan ik nog mijn hele leven doen..
Reizen? Ja! maar ik heb geen geld meer..
Misschien dan maar een combi? Ja waarom niet toch?
Maar waar wil ik dan naar toe? Europa? nahh, al veel van gezien. Het continent Amerika? hmm daar ben ik ook al een beetje geweest.
Zuid-oost Azie? ja dat vind ik wel interessant. Misschien wel China, ja China wordt het.Dat waren mijn gedachten na het vastlopen op mijn scriptie. Ik denk dat ik er welgeteld 30 minuten over had nagedacht voordat mijn gedachten vast stonden.

Nadat ik tegen het einde van mijn scriptie aanliep ben ik gaan kijken hoe ik een baan vinden kan in China.
Google dan maar, maar iedereen had het over een Engels leraar worden in China. Maar dat heeft geen toegevoegde waarden als ik dan toch iets wil gaan doen wat
ook goed op mijn CV staat.

Uiteindelijk was ik naar een seminaar geweest waar ik een man had gesproken die spullen uit China importeerde. Hij bracht mij weer in contact met een bedrijf waar ik uiteindelijk
voor ben gaan werken. Als assistent inkoper zou ik aan de slag gaan met het vooruitzicht om in de toekomst te werken in China voor 3 maanden per jaar.
Nadat ik in februari was begonnen duurde het niet al te lang voordat de inkoper zelf ging emigreren naar China en dat ik zijn functie overnam.
De daarop volgende oktober was het zo ver, China! ik mocht naar China!

Na ongeveer een vlucht van 12 uur kwam ik aan in Hong Kong, daar werd ik opgehaald en gingen we de grens over naar China. Hong Kong zelf was al een sensatie apart.
Overal hoge financiele gebouwen, gigantische bruggen van eiland naar eiland, vrachtschipen lagen overal in het water.Zoiets had ik nog nooit gezien.

Na een paar uur was ik aangekomen in mijn verblijf plaats, een mooi apartement op een golfresort, autotje voor de deur. Niets mis mee dacht ik zo.
Het was 11 uur ‘s-ochtends en na een rit van huis tot huis had ik er al 21 uur opzitten.
Maar ik moest mijn tas weg zetten en we moesten naar de fabrieken, we waren immers al laat. Het was meteen raak, op mijn eerste dag moest er 12 uur gewerkt worden.
Het was eind oktober, en tot en met eind januari zagen alle dagen er zo uit. tussen 10 en 15 uur per dag werd er ongeveer gewerkt.
7 dagen in de week, met een vrije dag op 1 januari.

Op het begin was het letterlijk wakker worden, werken, slapen.
“Gelukkig” begon ik er aan te wennen aan de werkuren en had nog de energy om nog te gaan hardlopen over het golf terrein na een lange werkdag (in de smog.)
Ook al moest ik in het weekend werken, toch probeerde ik andere westerse mensen te leren kennen, maar omdat het zo’n klein dorp (lees 300.000 mensen) is, waren er bijna geen westerse/blanke
mensen. Dus ik ging opstap in China, er waren 2 clubs waar alleen de rijke Chinezen kwamen. 4 euro voor een blikje bier en je moest er per se 6 tegelijk bestellen.
Je bent alleen, je maakt lange uren en dan moet je ook nog 6 bier bestellen. Je wilt ze ook niet lauw laten worden toch!?

Omdat het nog een relatief ongeschonden gebied was op gebied van buitenlanders, vielen vele monden wijd open als ik langs liep.
Blank, LANG! (maar 1,80m) haar op mijn armen… ik was een ware attractie. Op Chinese social media was ik waarschijnlijk al een beroemdheids pagina, zoveel foto’s werden er gemaakt.
Ik had mijn eigen tabak winkel kunnen beginnen, zoveel sigaretten werden aangeboden.

Dit maakte het verblijf in China een stuk aangenamer, mensen deden namelijk heel veel voor je. Ook al verstond je ze niet, ze wilde toch met je praten.

Ik heb veel meegemaakt in deze korte tijd, veel geleerd, veel nieuwe dingen gegeten en gezien etc, etc.

Maar mijn 3 maanden waren voorbij en ik moest naar huis, het was Chinees nieuwjaar en de fabrieken gingen dicht.
Weer aangekomen in Nederland kreeg ik na welgeteld 1,5 week te horen dat ik weer terug moest naar China, er was nog veel werk te doen.
Ik was in totaal weer 3 weken terug in Nederland voordat ik weer richting China vloog, dit keer niet voor 3 maanden maar voor een heel jaar, 365 dagen…

Alleen dit keer was het anders, alhoewel ik meer vrije dagen had geregeld, het was laag seizoen qua productie. Dus dezelfde werkuren alleen minder te doen.
Het gevolg hiervan was dat ik me begon te vervelen en dat ik ging nadenken over mijn situatie…

Mijn uurloon ligt ver onder een vakkenvuller van Albert Heijn, is dit het waard?
Ik ben nog vrijgezel, misschien loop ik nu wel de ware mis in Nederland, want hier (China) vind ik niemand, niemand verstaat mij en ik hun niet.
Ik voel me eenzaam, heb niemand waar ik echt mee kan praten over het dagelijks leven.
Ik mis vrienden en familie.

Hoe meer ik hier over nadacht, hoe sneller ik naar huis wilde.

Na 8 maanden te hebben gewerkt had weer een gigantische ruzie met mijn bazin (Ik kon me niet aanpassen aan de Chinese bedrijfscultuur) en dacht bij mezelf, waarom doe ik dit nog?
Ik heb toen ontslag genomen en heb nog 2 weken uitgewerkt, en dat deed ik elke dag met een grote glimlach op mijn gezicht, want… ik ging naar huis!

Als ik nu terug kijk heb ik 0 spijt gehad en het was een geweldige ervaring, en had het zo weer gedaan.
Maar ook qua cultuur is het zo anders, dat het niet altijd makkelijk is om jezelf aan te passen.

Dit was mijn ervaring in een notendop, heb je vragen, stel ze gerust!!